πορτοχελι

το αντρο των ανταρτων ... κεντρο πολιτισμου




Το Κτίριο Μίληση υπήρξε έως το 1950 η εξοχική κατοικία του εισαγγελέα Κώστα Μίληση . Οι τελευταίοι κάτοικοι του ήταν οι τρεις ανιψιές του, οι οποίες δεν απέκτησαν απογόνους με αποτέλεσμα, να ενεργοποιηθεί ο όρος της διαθήκης σύμφωνα με τον οποίο, ελλείψει απογόνων, το κτίριο περιέρχεται στην Κοινότητα Πορτοχελίου .
Για λίγα χρόνια , μέχρι το 2002 , λειτούργησε ως νηπιαγωγείο .
Οι φήμες λένε, ότι, εξαιτίας της περίοπτης θέσης του, υπήρξε παρατηρητήριο των ανταρτών . Εκεί μάθαιναν και τα μικρά παιδιά να ρίχνουν χειροβομβίδες .
Οι τρύπες που μέχρι πρότινος φαίνονταν στην πλαϊνή πλευρά του κτηρίου προέρχονται από τα πολυβόλα των εθνικιστών οι οποίοι άνοιξαν πυρ διερχόμενοι με το κατασχεμένο Κρανιδιώτικο καΐκι του Λαύκα........

SERENATA EN LUNA Y SOL
Με μια σερενάτα στη σελήνη και τον ήλιο άνοιξε την ανακαινισμένη του αγκαλιά την περασμένη εβδομάδα στο Πόρτο Χέλι το κτίριο Μίληση .
Στην μουσική βραδιά που διοργάνωσε το Πνευματικό κέντρο του Δήμου Κρανιδίου και στα πλαίσια των εκδηλώσεων ΄΄ Πολιτιστικός Αύγουστος 2008 , ο Άλκης Κόλλιας , η Μάρτα Μορελεόν , ο Μάνος Αβαράκης και ο Αλεχέντρο Ντίαζ μας μετέφεραν τη συγκίνηση και το πάθος του Λατινοαμερικάνικου τραγουδιού , σε μία βραδιά όπου η σιωπή και το τραγούδι , το φως και το σκοτάδι , η θλίψη και η χαρά ανέδειξαν την κρυμμένη αρμονία του διαφορετικού . Μετά από μία μικρή αναφορά στο Βραζιλιάνικο τραγούδι επιχειρήθηκε μια αλχημική προσέγγιση όπου Έλληνες δημιουργοί τραγουδήθηκαν στα Ισπανικά . Ο Χρήστος Λεοντής και ο Ισπανός Vicente Pradal συνυπήρξαν πλέκοντας μουσικά το μαγικό χαλί του Λόρκα , το Romancero Gitano . Τελετουργικοί κραδασμοί διαπερνούσαν το κορμί της Μαρίνα Καστίγιο προσφέροντας συγκινησιακά ρίγη στους θεατές .
Η βραδιά έκλεισε με δύο πασίγνωστες μελωδίες του Μίκη Θεοδωράκη όπου η Ελληνίδα λευκή Φαίδρα χόρεψε με το Βραζιλιάνο μαύρο Ορφέα .
Στο ανκόρ το κοινό απαίτησε από τους καλλιτέχνες το τραγούδι commandante Che Gue Vara απογειώνοντας τον ενθουσιασμό του .

«Όσοι δεν κάνουν τίποτε
κριτικάρουν όσους κάνουν,
επειδή δεν έκαναν τα πάντα.»

«Ο ανώριμος διαθέτει
δικαιολογίες. Ο ώριμος
φέρνει αποτελέσματα.»

«Είσαι νέος σε κάθε
ηλικία όταν κάνεις σχέδια
για το αύριο.»

«Κάθε άνθρωπος
είναι πλούσιος ανάλογα
με τα πράγματα που έχει
την πολυτέλεια να αγνοεί.»
Henry David Thoreau

«Τα γεγονότα
του παρελθόντος μπορούν
πολύ απλά να χωριστούν
σε όσα πιθανότατα
δεν συνέβησαν και σε όσα
δεν άξιζαν τον κόπο.»
William Ralph Inge

το θαύμα ! ! !

«Πίστευε στον εαυτό σου
όταν κανένας άλλος
δεν σε πιστεύει.»
Harvey Mackay

«Όποιος κόβει
τις γέφυρες πρέπει
να ξέρει καλό κολύμπι.»
Harvey Mackay

«Ο ανήφορος και ο κατήφορος
είναι ο ίδιος δρόμος.»
Ηράκλειτος

ΜΑΔΑΓΑΣΚΑΡΗ

Το Νοέμβρη του 2007 είχα την τύχη να συμμετάσχω σε μια αποστολή της UNICEF, στη μακρινή Μαδαγασκάρη , με την ιδιότητα του εικονολήπτη – photoreporter .

Σκοπός της αποστολής μας ήταν ο εμβολιασμός εγκύων γυναικών που οι περισσότερες από αυτές γεννούν μόνες τους και αναγκάζονται να κόψουν τον ομφάλιο λώρο με πρωτόγονα μέσα , με αποτέλεσμα να μολύνονται από τι λέτε; Από μία νόσο που για εμάς, τους (πολιτισμένους), έχει εξαλειφθεί από καιρό: από τον Τέτανο!!!!
Στατιστικά αναφέρω μόνο ότι κάθε τρία λεπτά ένα μωρό πεθαίνει από τη θανατηφόρο αυτή νόσο. Σε 57 χώρες σε όλο τον κόσμο , ο μητρικός και νεογνικός τέτανος σκοτώνει 140.000 νεογέννητα και 30.000 μητέρες κάθε χρόνο την πρώτη εβδομάδα της γέννησης, μετατρέποντας τη χαρά της γέννησης σε τραγωδία .

Στην αποστολή συμμετείχαν τρεις χώρες και συγκεκριμένα, εκτός από την Ελλάδα , μία ομάδα Ισπανών και μία Γάλλων . Στην αρχή, γράφω ότι είχα την τύχη να είμαι μέλος αυτής της αποστολής. Φυσικά αυτό ισχύει όχι για ένα , αλλά για πολλούς λόγους. Πρώτα από όλα για την ανθρωπιστική πλευρά του ταξιδιού μας: καταλάβαμε ότι κάτι πολύ απλό για εμάς , για αυτούς τους ανθρώπους δείχνει να είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή τους, κάτι που δε σταμάτησαν να μας το δείχνουν σε κάθε μέρος που επισκεφθήκαμε, ευχαριστώντας όλους μας με τον πιο σπουδαίο ίσως τρόπο , μια γλυκιά ματιά και ένα πλατύ χαμόγελο !!! Δύο απλά καθημερινά πράγματα που από το δικό μας κόσμο έχουν χαθεί .
Γιατί πολύ απλά : ( δε μας λείπει τίποτα ).
Άλλος λόγος είναι ότι για μια φορά ακόμη στη ζωή μου, με αξίωσε ο θεός να επισκεφθώ μία χώρα τόσο μακρινή, απίστευτα όμορφη και εντυπωσιακή, καταπράσινη από άκρη σε άκρη, με πολλά ποτάμια να τη διασχίζουν καταλήγοντας σε εξωτικές παραλίες. Μία χώρα με πολύ μεγάλα δάση, πολλά από αυτά παρθένα, κρύβοντας στην καρδιά τους μοναδικά ζώα, όπως οι περιβόητοι Λεμούριοι που ζουν στο φυσικό τους περιβάλλον και δε θα τους βρούμε σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου.

.